Biomasa
Biomasa, jako nośnik paliwa do procesu spalania, z definicji traktowana jest jako nośnik odnawialny, „zero-emisyjny”, w odniesieniu do emisji dwutlenku węgla. W okresie wzrostu ro-ślina pobiera z otoczenia ilość CO równoważną wielkości wyemitowanej podczas termicznej konwersji na energię elektryczną i ciepło.
W rzeczywistości podczas spalania biomasy występuje emisja punktowa, w miejscu jej energetycznego wykorzystania. Stąd obieg dwutlenku węgla w środowisku naturalnym, przy spalaniu biomasy, jest procesem wieloletnim. Długość cyklu uzależniona jest od rodzaju rośliny i może wynosić od kilku miesięcy do kilkudziesięciu lat. Niniejszy rozdział Poradnika będzie poświęcony możliwościom wykorzystania różnych sortymentów biomasy jako paliwa stałego, stanowiącego substytut węgla w energetycznym zastosowaniu. Należy mieć na uwadze, iż najistotniejszym elementem decydującym o możliwości energetycznego wykorzystania biomasy stałej, jest zapewnienie strumienia paliwa w całym okresie eksploatacji kotła i dobór właściwej technologii umożliwiającej skuteczne przetworzenie pozyskanych lokalnie sortymentów na energię elektryczną i ciepło.
Obieg CO2 w przyrodzie
Źródła biomasy w Polsce – sortymenty biomasy i jej parametry
Potencjalnymi źródłami pozyskania różnych sortymentów biomasy w Polsce są sektory leśny, rolny, w tym odpady i półprodukty z produkcji rolnej, uprawy roślin energetycznych (szybko-rosnących), odpady z przycinki zieleni miejskiej i gminnej, z trzebieży dróg, sadów i ogrodów, oraz odpady przemysłów: drzewnego, spożywczego, papierniczego, a także osady ściekowe (sucha frakcja).
Podział biomasy ze względu na możliwości jej przetwarzania na cele energetyczne
Źródło: Opracowanie własne z uwzględnieniem danych zawartych w publikacji Grzybek A., 2003